De columns van Carlie

Mijn naam is Carlie Spruijt, ik ben 24 jaar en ik ben nu bijna 7 jaar betrokken bij
KampVakanties. Eerst als deelnemer, toen als teamlid tijdens de zomerkampen en nu het hele
jaar door af en toe voor klussen op kantoor. In deze wekelijkse columns geef ik jullie een kijkje
achter de schermen. Ik vertel jullie over mijn eerste kampervaring, neem jullie mee bij alle
voorbereidingen voor kamp en zal leuke kamp weetjes met jullie delen. Heb jij vragen of
leuke suggesties voor een nieuwe column? Laat het me weten!

"Zeven dagen later sta ik met tranen in mijn ogen. Ik geef iedereen die ik deze week heb leren
kennen een enorme knuffel en beloof contact met ze te houden. Ik had nooit verwacht dat dit
me zoveel zou doen."

Carlie Spruijt

Column 3; Mijn eerste jaar MusicalCamp

Op internet kwam ik het tegen: MusicalCamp. Een week lang bezig zijn met het musicalvak en optrekken met mensen met dezelfde passie. Het klonk fantastisch. Ik volgde op dat moment een opleiding aan de Dutch Academy of Performing Arts en was dus al het hele jaar bezig met dat vak. Maar toch wilde ik ook in de zomer meer scholing, dus besloot ik me in te schrijven voor MusicalCamp. Ik vroeg aan al mijn klasgenoten of ze mee wilden, maar niemand had de tijd, het geld én de motivatie.
Dus boekte ik in mijn eentje. Toen nog niet wetende dat vele van hen het jaar erop alsnog mee zouden gaan.

Het is zomer 2011; Ik ben 16 jaar en zit naast mijn moeder in de auto, onderweg naar mijn eerste jaar MusicalCamp. Ik ben best een beetje gespannen. Ik ga me een week lang heel kwetsbaar opstellen, overleveren aan een team dat ik niet ken en in een tent slapen tussen mensen die ik nog nooit heb gezien. En dat met een best pittig heimwee-verleden, ik sta van mezelf te kijken.
Als ik aan kom op het terrein, start de strijd in me. Het aan de ene kant heel graag terug naar huis willen, tegenover de nieuwsgierigheid naar de mensen die ik er tref en de sfeer die er op het kampterrein hangt. Gelukkig wint mijn nieuwsgierigheid het, zoals gewoonlijk. En aan het eind van diezelfde dag weet ik alle 60 namen van de andere deelnemers, ken ik het terrein op mijn duimpje en kan ik niet wachten totdat de eerste lessen beginnen. De eerste nacht blijft pittig, maar de overtuiging die ik heb dat ik geen spijt ga krijgen van dit avontuur is zo sterk, dat de heimwee geen kans maakt.

Ga jij dit jaar voor het eerst mee en heb je daar vragen over? Neem dan gerust even contact op! 
Dat mag ook met mij! carlie@kampvakanties.nl 

De volgende dag starten de eerste lessen. Wát een ervaring! Ik heb dan misschien iets meer ervaring, doordat ik een opleiding volg, maar juist de combinatie van verschillende niveaus en leeftijden maakt de lessen heel leerzaam. Ik kom erachter hoeveel je kunt opsteken van iemand die totaal geen ervaring heeft en gewoon doet wat goed voelt. Waar ik het hele jaar enorme prestatiedruk voel tijdens mijn opleiding, merk ik dat ik hier fouten mag maken en nieuwe dingen kan proberen, zonder dat het consequenties heeft.
We groeien met de klas enorm naar elkaar toe. Ook buiten de lessen zoeken we elkaar op, zitten we samen bij het kampvuur en delen we ervaringen. Ik heb al snel door dat dit mensen zijn waar ik langer dan één week contact mee ga hebben. Dit zijn mensen die ik hopelijk nog jaren blijf zien en spreken.

Na een fantastische week neem ik met tranen in mijn ogen afscheid van mijn nieuwe vrienden. Ik heb deze week zonder gêne kunnen zingen, ik heb lol gevonden in het dansen en ik heb mezelf overtroffen in de spellessen. Ik heb er een enorme stoot zelfvertrouwen bij en ik heb heel veel lieve mensen leren kennen. En ja, ik ben ook helemaal gesloopt, maar voordat ik vanavond in bed lig, moet mijn aanmelding voor volgend jaar op de bus gedaan zijn!

Column 2; Een kijkje op kantoor

Ieder jaar is daar weer dat moment: afscheid nemen op kamp en beseffen dat je weer een heel jaar moet wachten. Jarenlang heb ik de dagen afgeteld. Nu ben ik er juist regelmatig heel druk mee bezig en werk ik, samen met Marc Ramaekers en andere teamleden, van kamp naar kamp. Heel lang heb ik me afgevraagd wat er tijdens zo’n jaar allemaal bij komt kijken. Je huurt een paar tenten, je maakt afspraken met docenten, regelt een kok en dan ben je er, toch? Nu weet ik wel beter. Ik neem je een dagje mee naar kantoor en laat je zien wat er allemaal bij komt kijken:  

Ik werk regelmatig voor Marc, soms vanuit huis en soms bij hem op kantoor. Hoe zo'n dag op kantoor eruit zien? We starten de dag met een kop koffie en bespreken de taken voor die dag. Het is nu februari. Het grootste deel van de aanmeldingen is al binnen en het aftellen is officieel begonnen. We zijn druk bezig met het bepalen van de maaltijden, het benaderen van (gast)docenten en het uitwerken van lesprogramma’s. In januari hebben we een enquête gelanceerd, waarmee we hopen nieuwe ideeën en verbeteringen boven water te krijgen. Wat afgelopen jaar wat minder ging, willen we veranderen. Wat al goed ging, willen we verbeteren. En wat perfect ging, willen we behouden. Dat is best een uitdaging, omdat iedereen een ander beeld heeft van wat ‘goed’ is.

Tijdens de lunchpauze kijken we vol bewondering naar de Olympische Spelen. Hét perfecte voorbeeld van het hoogst haalbare willen bereiken. Compleet iets anders dan wat wij doen, maar een enorme inspiratiebron voor de rest van de werkdag. Want er moet een hoop gebeuren: Voor de aankomende Londenreis moeten we gegevens verzamelen, tickets boeken en hotels uitzoeken. Voor komende zomer moeten er –voor 4 verschillende weken en kampen- docenten worden benaderd, lesprogramma’s worden gemaakt en avondprogramma’s worden bedacht. Maar vergeet ook niet de planningen voor o.a. de maaltijden, de activiteiten, het crewrooster en de nieuwe plannen, waar we jullie nog niet teveel over kunnen vertellen. Hoe kunnen we de lessen afwisselender maken? Hoe kunnen we beter inspelen op het slechte weer? Waar kunnen we bij de maaltijden winst behalen? Ook proberen we via kampwebsites, sociale kanalen en beurzen nieuwe mensen te bereiken. Maar uiteraard zijn er ook de dagelijkse ‘standaard kantoor bezigheden’, zoals offertes opvragen, facturen sturen en aanmeldingen verwerken.
En je kunt het je misschien niet voorstellen, maar we zijn ook nu al bezig met 2019 en zelfs 2020. Welke nieuwe kampen kunnen we gaan opzetten? Welke buitenlandreizen willen we gaan aanbieden? En er moet –als we zo blijven groeien–  een nieuw kampterrein komen. En volgend jaar bestaan we 10 jaar. Dat kunnen we natuurlijk niet stilletjes voorbij laten gaan...
Al met al komt er best veel bij kijken. Om 18:00 uur trekken we de kantoordeur achter ons dicht, maar gaat het brainstormen gewoon door. De beste ideeën komen op de momenten dat je het niet verwacht. Dus alles wordt opgeschreven en bewaard voor de volgende werkdag. En zo gaat een week best snel voorbij en komt de zomer steeds dichterbij. Zin in!

Column 1: Van deelnemer tot teamlid.

Terwijl ik dit zit te typen en overdenk hoe ik hier terecht ben gekomen, komen er enorm veel herinneringen naar boven. Vrienden die ik heb gemaakt, angsten die ik heb overwonnen en bovenal: lessen die ik heb geleerd. Ruim 6,5 jaar geleden ging ik voor de eerste keer op MusicalCamp, helemaal in mijn eentje:
‘Hallo, mag ik iets vragen?’
Geduldig wacht ik op een reactie, terwijl ik mijn zware weekendtas voor me neer zet. Op mijn rug draag ik mijn gitaar en onder mijn arm klem ik mijn eigen kussen. ‘Natuurlijk mag dat,’ was het antwoord. De man tegenover me geeft me een hand. ‘Hoi, ik ben Marc Ramaekers. Welkom op MusicalCamp.’ Ik schud hem de hand en wijs naar de gitaar op mijn rug. ‘Kan ik deze ergens binnen stallen?
Ik durf hem niet in mijn tentje te laten, maar het lijkt me leuk om hem erbij te pakken als het kampvuur aangaat.’
‘Geen probleem!’ antwoordt hij. ‘Geef hem maar, dan zoek ik er een mooi plekje voor.’ Ik geef mijn gitaar af en kijk het terrein rond. Ik zie allemaal mensen die elkaar al kennen en de paniek begint toe te slaan. Wat nou als ik geen aansluiting vind met de anderen? Wat nou
als ik last krijg van heimwee? Ik kan nu nog in de auto stappen en terug naar huis gaan...

Zeven dagen later sta ik met tranen in mijn ogen. Ik geef iedereen die ik deze week heb leren kennen een enorme knuffel en beloof contact met ze te houden. Ik had nooit verwacht dat dit me zoveel zou doen. Ik heb het idee dat ik afscheid moet nemen van mensen die ik al jaren
ken. Ik veeg mijn tranen weg, bedank Marc Ramaekers, de grote baas achter de zomerkampen, voor de fantastische week en stap in de auto richting huis. Diezelfde dag nog fiets ik naarde brievenbus, waar ik mijn aanmeldingsformulier voor 2012 op de bus doe.
En nu, 6,5 jaar later, zit ik die aanmeldingen te verwerken op het kantoor van KampVakanties. Ik beantwoord vragen van (nieuwe) deelnemers, brainstorm mee over nieuwe plannen voor komende zomer en houd me bezig met de website, de nieuwsbrief en de
buitenland reizen. Komende zomer wordt alweer mijn 8 e jaar kamp. Eerst als deelnemer, toen als teamlid en dit jaar als coördinator.
Vanavond zie ik weer een van de klasgenoten uit mijn eerste jaar, met wie ik had beloofd contact te houden. En we hebben niet alleen contact gehouden, we zijn goede vrienden geworden en gebleven. In de loop der jaren zijn daar nog eens tientallen vrienden bijgekomen.
En ik verwacht de komende jaren nog heel veel mooie mensen te ontmoeten. Kortom: ik heb tot nu toe een rijk leven over gehouden aan dit zomerkamp, met fantastische ervaringen, heel veel lieve mensen en zelfs een baan! Wie had dat gedacht?!
Volgende week neem ik je een dagje mee naar kantoor en vertel ik je waar we ons het hele jaar mee bezig houden!

Correspondentieadres

KampVakanties.nl
Ramaekers Entertainment
Rijksweg 324
2071 CR Santpoort-Noord

BTW NR: 180582185B01
KVK: 24480035

+31(0)23 205 2079
info@kampvakanties.nl

© 2009-2018 KampVakanties.nl